Valborg met broer Hepke

Het is inmiddels alweer een week geleden, maar toch wil ik graag nog even een blog schrijven over Valborg. Vorig jaar heb ik al uitgebreid uitgelegd wat dit feest inhoudt. Dat zal ik nu dus niet weer doen. Daarentegen kwam dit jaar mijn broer Hepke op bezoek en bezoek is natuurlijk altijd mooi!

's Ochtends begon het feest met een bootjesrace op de rivier die door de stad loopt:

Participerende journalistiek van de regionale radio...

...uiteraard mijn favoriete bootje!

De Donald-Trump-boot. Altijd grappig.

 's Middags werden de nieuwe studenten verwelkomd bij de grootste bibliotheek van Scandinavië:

Aan het begin van de middag was het nog rustig...

...ruim een uur van te voren was het nog niet erg druk.

Maar tegen drie uur liepen de straten vol...

...totdat er op het hoogtepunt tienduizenden mensen waren.

En vanaf het balkon werden we met het afnemen van studentenpetten begroet.

Sommige studentenpetten in Uppsala waren al tientallen jaren oud.

Na de zogenaamde "mösspåtagning", gingen we barbecueën bij een vriend. Een Amerikaanse vriend zorgde voor het vuur:

Gevaarlijke man uit North Carolina.

 's Avonds vierden we het hoogtepunt in Gamla Uppsala, waar met Valborg altijd een enorm vreugdevuur wordt gebouwd. Jaarlijks trekt dit duizenden belangstellenden:

Vreugdevuur.

Vreugdevuur met vuurwerk.

Vrienden uit vier verschillende landen.

 Vlak na Valborg heb ik Hepke nog even op de foto gezet met "de hoogste punt" van Uppsala:

Een hoogtepunt.

En hier een iets duidelijker plaatje van mijn grote broer.

En sinds Hepke zijn komst, lijkt de winter toch echt voorbij te zijn hier!

En nu ook op de tv!

De vorige blog ging over het feit dat ik zo af en toe op Radio 1 mag vertellen over het reilen en zeilen in Zweden. Op 17 april heb ik mijn eerste bijdrage geleverd aan het programma De Wereld van BNN en een week later heb ik dit weer mogen doen. Dit keer sprak ik over de onderwerpen "migranten" en "patriotisme".

http://www.radio1.nl/popup/terugluisteren-programma/2469/2016-04-24

Voor Omrop Fryslân mocht ik echter ook een filmpje maken. Dit in het kader van het project "It lân fan taal", dat in het leven is geroepen vanwege het feit dat Leeuwarden de Culturele Hoofdstad van Europa is in 2018. Het filmpje zelf is ruim één minuut, maar een paar korte fragmenten daarvan waren in Bynt te zien vorige week.

http://www.omropfryslan.nl/utstjoering/bynt-fan-26-april-2016-1720

Het fragment begint op 22:20, dus helemaal aan het einde van het programma. Het filmpje is met een simpele camera opgenomen en daarna doorgestuurd naar Leeuwarden, waar het uitgewerkt is door oud-collega's van mij. Het is dus niet helemaal de filmkwaliteit die u anders gewend bent van Omrop Fryslân, maar dat is ook niet het uitgangspunt van dit project. Mocht de lezer van deze blog nog mensen kennen, dan kan de Omrop getipt worden.

Ha det så bra!

Radiostilte verbroken

Een maand geleden schreef ik de titel “radiostilte” boven mijn blog. Inmiddels is deze stilte enigszins verbroken. Afgelopen zaterdagavond was ik tussen 01:00 en 02:00 een paar keer te horen op Radio 1.

Vorige week kwam er een oproepje van presentator Thijs Maalderink voorbij op Facebook met de vraag of er nog mensen waren die Nederlanders kennen die in het buitenland wonen en het leuk vinden om daar zo nu en dan eens over te vertellen op de radio. 

Presentator Thijs Maalderink van het Radio 1 programma De wereld van BNN.
Bron: http://www.radio1.nl/image/rm/27160/475x300-radio1-jpeg?width=475&height=300

Drie oud-klasgenoten tipten mij voor dit programma en na enkele dagen werd er al contact met mij opgenomen en vervolgens mocht ik gelijk op zaterdagavond al mijn zegje doen. Hartstikke leuk. Bertus Bouwman, die net als ik ook in Ede journalistiek studeerde, doet dit al drie jaar en nu mag ik het dus ook gaan doen. En van een andere oud-klasgenoot die Noors studeert kreeg ik al bericht vanuit Noorwegen dat ze mij gehoord had.

Op de website van radio1 kun je overigens het volgende lezen over het programma De wereld van BNN:

“Elke zaterdagnacht van 01.00 - 03.00 uur neemt Thijs Maalderink je mee op wereldreis in De Wereld van BNN! In deze show worden Nederlanders in het buitenland 't hemd van het lijf gevraagd. Wat valt hen allemaal op? Hoe feesten zij? Wat eten ze? En wat doen deze locals op hun vrije zaterdag?”

Volgens velen 's Zwedens beste voetballer: Zlatan.
bron: http://cdn1-public.ladmedia.fr/var/public/storage/images/news/photos/photos-zlatan-ibrahimovic-touchant-comme-jamais-avec-ses-tatouages-qui-ont-tant-fait-parler-681726/zlatan-ibrahimovic-au-parc-des-princes-le-14-fevrier-2015-681738/9073710-1-fre-FR/Zlatan-Ibrahimovic-au-Parc-des-Princes-le-14-fevrier-2015_portrait_w674.jpg?

Minister Kaplan stapte gisteren op.
bron: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/MehmetKaplan.jpg/250px-MehmetKaplan.jpg

De onderwerpen die afgelopen weekend in het eerste uur van het programma centraal stonden waren “schandalen” en “de woningmarkt”. Zelf vertelde ik wat over voetballer Zlatan Ibrahimovic die beschuldigd werd van dopinggebruik en minister Mehmet Kaplan die om zou gaan met mensen die er een twijfelachtig gedachtegoed op nahouden (gisteren is de beste man overigens afgetreden). De woningmarkt in Zweden is dramatisch, er is een groot tekort en er moeten veel huizen gebouwd worden de komende tijd.

Dus, mocht u het op zaterdagavond laat maken, zet dan de radio even aan. En wellicht, hoort u mij via Hilversum, vanuit Zweden, in uw huiskamer of auto (of waar u ook maar een radio heeft staan).

Nieuwsgierig naar mijn verhalen van de afgelopen keer? Het is terug te luisteren via deze link:
http://www.radio1.nl/popup/terugluisteren-programma/2469/2016-04-17

Vrolijke eekhoorntjes in Flogsta

Een korte impressie van wat ik hier regelmatig meemaak, maar wat ik in Nederland (vrijwel) nooit zag/zie:

Zelfs in een studentenomgeving waar veel gefeest wordt, waar het af en toe een flinke puinhoop is en regelmatig veel lawaai wordt geproduceerd, kom je soms ook nog eens vrolijke dieren tegen.

Eindelijk

“Eindelijk”, dat denk ik altijd halverwege maart. Sinds afgelopen vrijdag hebben we hier in Zweden eindelijk weer meer uren licht dan in Nederland. Dat betekent op dit moment vooral dat ik vroeger wakker wordt – rond half zes begint het al licht te worden –, want de zonsondergang is bij jullie nog wel later. Dat verandert eind mei hier pas.

Altijd gezellig met een vriend op bezoek.

Vrijdag was ook op een andere manier bijzonder, want toen kwam Marnix Amperse op bezoek! Hij is buiten mijn familie om de eerste die speciaal voor mij naar Zweden komt. Marnix is ook de man met wie ik in 2009 naar Jönköping ging. 

Het was dus praten over journalistiek, herinneringen ophalen en Uppsala en Stockholm onveilig maken. Verder bracht hij ook nog het broodnodige Nederlandse beleg voor mij. Een kinderhand is snel gevuld:

Vorige week had ik net mijn laatste pak opgemaakt.

Gisteren is Marnix weer vertrokken. Het volgende Nederlandse bezoek staat gepland op 30 april. Dan komt mijn broer Hepke langs. 

Vi ses!

Radiostilte

Letter en figuurlijk een radiostilte. Sinds afgelopen zomer heb ik niet meer voor de radio gewerkt. Eerlijk gezegd mis ik het af en toe wel eens het gevoel om nuttig werk te doen, zoals ik het zie dan. Niet dat een studie zinloos is, maar echt "een bijdrage leveren aan de maatschappij" kun je het ook niet noemen. Ik ben maanden bezig met een scriptie die een paar keer gelezen wordt om vervolgens ergens in een diep en donker archief van de universiteit te belanden. Figuurlijk dan, want uiteraard moet ik alles digitaal inleveren.

 

Doodstil...

Een andere radiostilte is het feit dat ik ook vrijwel nooit meer naar de radio luister hier. Ik luister altijd graag naar de radio, wat mij betreft nog steeds het mooiste medium dat er bestaat, maar het komt er gewoon niet meer van. Ik rijd geen auto meer, breng veel uren op de universiteit door en het radioluisteren zit domweg niet meer in mijn dagelijkse patroon.

 

Te vaak heb ik tevergeefs op het resetknopje van dit apparaatje gedrukt.

En dan de laatste radiostilte. Mijn eigen radiostilte: deze blog. De laatste keer dat ik van mij liet horen is alweer een maand terug. Dat komt niet doordat ik niets te melden heb, maar gewoon door het feit dat ik geen internet had in Flogsta. Het internet werd hier altijd door de universiteit geregeld (weet niet waarom; het was een aangename service in ieder geval), maar die stopte ermee. Het gevolg was dat Heimstaden, mijn woningcorporatie, wat nieuws moest regelen. Heimstaden koos vervolgens de goedkoopste provider die er te vinden was en dat betekende twee weken ellende voor de tweeduizend studenten die hier op een kluitje wonen... Totaal geen connectie mogelijk. Voor elk mailtje dat ik wilde lezen of versturen moest een fietstocht naar school afgelegd worden. Gelukkig lijkt het nu opgelost te zijn.

Even een kleine update over de afgelopen vier weken:

- Wederom heb ik twee oud-klasgenoten ontmoet in Stockholm getroffen! Deze keer waren het Marije Knevel en Heleen Beinema-Verschuur.

Samen eten...

...selfies maken op het station...

...en ons Nederlands gedragen.

- Komend weekend komt Marnix Amperse op bezoek! Marnix is de man met wie het oorspronkelijke Zweden-avontuur begon. Met hem ging ik in 2009 naar Jönköping toe als uitwisselingsstudent.

- Komende woensdag heb ik mijn laatste college. Ik heb echter geleerd van mijn fouten en zal niet zeggen dat het mijn laatste college ooit is. Dat zei ik zo’n zeven jaar geleden namelijk ook al.

Helaas nog steeds geen goed nieuws over de politieke situatie hier. Het is nog even naïef als altijd. Zo zei de Zweedse premier laatst nog te weten wie Olof Palme heeft vermoord in 1986, terwijl de beste man om wie het gaat gewoon door de rechter is vrijgesproken. Als nieuwsjunk krijg ik, zoals u inmiddels begrijpt, elke dag te veel informatie te horen over naïeve politiek, feminisme en gelijkheidsdenken. Los daarvan, vind ik Zweden nog steeds fantastisch. 

Een radiostilte zou pas echt genieten zijn voor me, maar eerlijk gezegd weet ik nu al dat me dat niet gaat lukken.

Vi hörs!