Spontane bezoeken

Tegenwoordig zijn mijn weekenden vrij voorspelbaar. Uitgaan doe ik weinig hier, maar toch verveel ik me eigenlijk nooit. In de regel is het zo dat ik vrijdagavond tv kijk, lees of vrienden tref. Op zaterdag slaap ik uit, breng ik uren door in de sportschool en daarna doe ik het huishouden dat ik eerder diezelfde week te veel heb uitgesteld. 

Zonsondergang in Flogsta.

Hoewel ik altijd genoeg te doen heb, klinkt dit patroon misschien enigszins saai. Vorige week was dat echter totaal anders. Ik had twee spontane ontmoetingen!

Eerst kreeg ik te horen dat Koen Verhelst in Stockholm zat. Hij studeerde net als ik journalistiek in Ede. Een fantastische aanleiding om eens naar de hoofdstad af te reizen en gezellig Nederlands te praten. Alhoewel ik het tegenwoordig niet meer echt moeilijk vind om Zweeds te praten, blijft er toch altijd een duidelijk verschil met je moedertaal. Daar hoef je namelijk helemaal niet over na te denken.

Een avondje diep in de buidel tasten met Koen.

De avond begon met goedkoop bier (tot 20:00 uur). Daarna besloten Koen en ik om naar een andere pub te gaan voor een laatste speciaalbiertje. Speciaalbier betekent in Zweden vooral, bier voor een speciale prijs. In eerste instantie was ik van plan om het zwaarste biertje te drinken dat ze hadden, maar dat zou mij ruim 17 euro gaan kosten. Daarom ging ik maar over naar een goedkopere variant van zo’n 10 euro voor een glas.

Ik zeg maar zo: "Ik zeg maar niets".

Op zaterdagavond zou ik naar een verjaardag gaan in de studentengang waar ik eerder woonde – overigens in dezelfde flat – en tot mijn grote verrassing kreeg ik vooraf spontaan bezoek van een goede vriendin van me die daar vorig jaar ook woonde en naar dezelfde verjaardag zou gaan als ik! 

Emma, de vrouw met meer Vikingbloed dan de gemiddelde Zweedse man.

De verjaardag was, net als het bezoek van Koen, ook fantastisch; met onorthodoxe spelletjes als boxen met opblaasbare bokshandschoenen, handdrukken en Russische roulette met chocoladekogels waarvan één met een verborgen rode peper. Ik hoopte dat ik hem zou krijgen en kreeg hem ook, maar had dat in eerste instantie niet door... Eerlijk gezegd is chocolade met rode pepers gewoon lekker! Bovendien waren er in eerste instantie alleen maar vrouwen aanwezig op de verjaardag. Overigens moet ik daar wel bij zeggen dat een aantal van de meiden daar met handdrukken en boxen zouden winnen van de gemiddelde man.

Zes vrouwen, vier nationaliteiten, één competitie.

Hoe dan ook, twee spontane bezoeken van goede vrienden en te duur bier. Wat wil een man nog meer?

Gesmolten sneeuw

In Uppsala is de sneeuw verdwenen. We hebben mild weer. Oké, de terrassen zijn nog niet open; http://nos.nl/artikel/2082737-nog-nooit-was-het-zo-warm-op-25-januari.html, maar het is al wel 20 graden warmer dan begin deze maand.

Gesmolten sneeuw.

In de praktijk betekent dit dat we weinig tot geen vorst overdag hebben. Overigens krijgen we straks wel weer gewoon sneeuw en ook de temperaturen van beneden 0 komen weer terug. Tot die tijd mag ik staren naar een paar armetierige smeltende bultjes ijs met grind, die doen herinneren aan een witte wereld die alweer ver achter mij lijkt te liggen. 

Laatste herinnering aan een sneeuwlandschap.

Ook al was dat dan maar een halve week geleden.

Relatief goedkoop elandenvlees.

Om toch een beetje in de winterse sferen te blijven, heb ik gisteren broodjes (wild) elandevlees gegeten. In plaats van 159 SEK (zo’n 18 euro), was de delicatesse nu maar 40 SEK (iets meer dan vier euro) in de ICA-supermarkt. Zoiets koop je natuurlijk, als je tenminste geen principes hebt op dat vlak. Gewoon omdat het kan. Tenminste, hier in Zweden wel.

De creatie die ik er van maakt: broodje elandenvlees.

Ohja, over het "warme" weer gesproken, ik heb alweer een enkeling met een korte broek buiten zien lopen.

Koud

Sneeuw.

Het weer is geweldig hier in Zweden. Strak blauwe lucht, sneeuw, veel zon en koud. Nog steeds is de temperatuur zo rond de -15 hier. Zelfs de mensen die werkelijk uit Uppsala en omgeving komen, vinden dat koud. Toch blijf ik zeggen dat de kou naar mijn idee nog wel wat meevalt, omdat we hier echt minder last hebben van luchtvochtigheid en bovendien waait het hier ook niet zo hard als in Nederland.

Een eendenvriend, ergens langs de rivier in Uppsala.

De eenden dachten ook dat ik brood bij me had.

Toen ik vanmiddag wat winterfoto’s wilde nemen voor deze blog (eigenlijk heb ik namelijk niets te vertellen), kwam ik een verontruste oude vrouw tegen in het centrum. Ze vroeg zich af of het wel vertrouwd was dat er een aantal niet-Zweedse jongeren op de bevroren rivier liepen. Overigens niet, omdat ze niet-Zweeds waren, maar omdat ze zich mogelijk op zwak ijs begaven. Aan de ene kant dacht ik dat het vast wel wat mee zou vallen, we hebben hier immers al een aantal weken onafgebroken stevige vorst, maar toch was de vraag misschien zo gek nog niet. Normaal gesproken zit er namelijk wel een behoorlijke stroming in (onder) de rivier. 

De bevroren rivier die door het centrum loopt.

Maar goed, het leek mee te vallen. De jongeren op het ijs vroegen mij of ik hen op de foto wilde zetten en boden zelfs aan mij ook op de foto te zetten. Altijd leuk.

De bevroren rivier en ik.

Verder viel me het vandaag weer eens op dat de zon overdag nog steeds erg laag staat. Altijd wanneer je fietst of over straat loopt is het alsof er iemand met een enorm sterke zaklamp in je ogen schijnt, want dat is ongeveer de hoogte van de zon. Interessant is ook, dat de maan tegenwoordig zo’n 24 uur per dag zichtbaar is (die staat overigens wel hoog aan de horizon).

In de winter staat de zon altijd laag in Zweden.

En dat is niet altijd prettig in het verkeer.

Af en toe zie je trouwens wel eens een persoon stilstaan midden op de weg. Niet omdat hij/zij zoveel last heeft van het feit dat de zon hem/haar in de ogen schijnt, maar om even de taks vitamine D op peil te krijgen. Of, zoals de bejaarde vrouw van vanmiddag het tegen mij zei: je voelt de lentezon al; de stralen zijn al lekker warm in je gezicht. Ik snap wat ze bedoelde en was het ook met haar eens. Toch kan ik me voorstellen dat veel mensen, wanneer ze weten dat deze uitspraak gedaan werd terwijl de vrouw in kwestie met haar beide voeten in de sneeuw stond, halverwege januari, bij een temperatuur van zo’n -15, deze woorden onbegrijpelijk vinden.

Zowel zonlicht (links), als de maan (rechts).

Weer winterweer

Na een warme decembermaand in Nederland ben ik sinds afgelopen maandag weer terug in Uppsala. Een enorm temperatuurverschil. In Opeinde maakte ik een van de warmste Eerste kerstdagen ooit mee. De wereld was behoorlijk groen in vergelijking met Zweden en sneeuw was nergens te bekennen.

 

Op de dag dat ik vertrok, viel er sneeuw.

In december was dit groen.

Afgelopen maandag vloog ik weer terug naar mijn studentenstad. Net op tijd. Op dinsdag zouden de schaatsers op de weg er namelijk vast voor gezorgd hebben dat we niet snel genoeg in Schiphol zouden aankomen.

 

Boven de wolken is het altijd helder.

Een groot contrast met de grijze wereld een paar kilometer lager.

Toen ik maandagavond (eigenlijk eind van de middag) weer aankwam in Zweden, viel me op dat winters nog steeds bestaan. Het was koud, erg koud. En hoewel ik daar normaal gesproken wel van houd, moest ik nu toch wel even wennen. Een verschil van zo’n 20-30 graden is namelijk toch wel groot. En nu mag de opwarming van de aarde een feit lijken te zijn, in Uppsala kon ik daar afgelopen week eventjes niets van merken.

 

Twee uur later...

...maar vieren uren donkerder dan Nederland.
Tijdens de heenweg was het overigens
zowel bij vertrek als bij aankomst schemerig.

Gek genoeg werden er hier namelijk ook records gebroken. In Noord-Zweden was het sinds 1999 niet zo koud geweest. De enkele Zweed die bij de Finse grens woont, mocht zich namelijk kleden op temperaturen van beneden de -40.

http://www.svd.se/kylan-har-sverige-i-ett-jarngrepp

Nu geloof ik niet dat er meteorologen zijn die mijn blog lezen, maar als iemand het weet, mag hij/zij vertellen waar deze enorme verschillen door veroorzaakt worden en hoe het kan dat er in dezelfde week zowel warmte- als kouderecords worden gevestigd...

Hoe dan ook, -40 hadden we hier dus niet, maar richting de -20 ging het in Uppsala wel. Ik besloot daarom om mijn ski-jas en thermo-ondergoed maar weer eens aan te doen, iets wat ik sinds 2009 (toen ik in Lapland was) niet meer gedaan had. Eigenlijk is deze kleding wat te warm, maar mijn “gewone winterkleding” is daarentegen weer te koud. En omdat ik de afgelopen weken grieperig was, nam ik toch maar het zekere voor het onzekere en dat betekende in mijn geval dus: zwetend de -20 trotseren. De komende week verwacht men overigens temperaturen van net onder nul.

Verder nog een paar dingen die de komende weken gebeuren:

- Er komen weer honderden nieuwe uitwisselingsstudenten vanuit tientallen verschillende landen naar Uppsalsa.

- De laatste tentamens van het eerste semesters worden geschreven.

- Oetze schrijft weer aan zijn masterscriptie en begint op de 20^e zijn (laatste) vak op de universiteit.