Höst eller vinter?

Als donderslag bij heldere hemel leek de winter hier in Zweden aangebroken te zijn. Lange tijd hadden we hier in Uppsala prachtig nazomerweer, maar de temperatuur ging een week geleden in één keer zo’n 15 graden naar beneden. Zelfs sommige Zweedse medestudenten klaagden hier over het koude weer. Even was ik bang dat de herfst in Uppsala aan mijn neus voorbij zou gaan, maar dat lijkt gelukkig mee te vallen. Ook al vertelde een buurmeisje bij mij op de gang dat er in de plaats waar zij vandaan komt, een dorpje vlakbij de stad Sundsvall, al sneeuw was gevallen. Maar goed, Sundsvall ligt dan ook drie uur noordelijker dan Uppsala. Inmiddels is het weer hier naar mijn idee weer aangenaam.

Weken geleden groeiden de eerste paddenstoelen al voor mijn flat.

Toch is het verschil met Nederland naar mijn idee nog steeds niet erg groot. Twee weken geleden was ik eventjes terug in Friesland, vanwege de prachtige trouwerij van mijn zusje. Toen merkte ik dat de temperaturen nog wel iets hoger lagen, alhoewel dat maar om enkele graden ging.

Us leave suske Alies en har man Tjeerd. De echt wichtige saken yn it libben fertsjinje fansels in ûnderskrift yn it Frysk!

Zelf heb ik overigens weinig last van de kou. Wat vooral opvalt is dat het enorm snel vroeger donker wordt. De zonsondergang is inmiddels al rond 18:30 uur, terwijl dat in Nederland op dit moment nog bijna een uur later is. Dit verschil wordt straks alleen nog maar groter. Nu is het een algemeen bekend fenomeen dat de dagen na de zomer snel korter worden, maar mijn gevoel dat het hier nog sneller gaat, blijkt te kloppen. Volgens de website: http://www.zonsopgang-zonsondergang.nl/, wordt de daglente in Uppsala in de maand september 2 uur en 35 minuten korter, terwijl dat in Nederland (slechts) 1 uur en 56 minuten is. Met andere woorden, het gaat hier 34% sneller.
De zonsopgang is hier momenteel wel een uur vroeger trouwens.

Als ex-appelplukker moest ik dit even op de foto zetten.

Oh, en deze bessen zijn rood. Staat leuk bij die gele appels.

De internationale studenten bij mij in de gang hebben zich overigens al aardig bang laten praten door de Zweden. Ik heb namelijk onder andere buren uit Japan, Zuid-Korea en Australië, die niet (vaak) strenge winters hebben meegemaakt. Dat bleek gelijk bij aankomst al. Zo vroeg de studente uit Japan bijvoorbeeld gelijk bij de eerste dag al om een extra deken en vorige week zei de Zuid-Koreaan tegen ons dat hij het ’s avonds zo ontzettend koud vond om te fietsen. Even voor uw informatie: zelf slaap ik hier nog steeds bijna iedere avond met het raam open. Oh heit en mem, op vijf hoog kan dat, want dan hoef je niet zo bang te zijn voor inbrekers ;) Enkele andere Zweden vertelden mij trouwens dat ze ’s avonds het raam open hebben. Het is dus niet zo dat alleen ik sa nuver bin. Wij hebben de uitwisselingsstudenten dan ook uitgelegd dat ze hun borsten maar beter nat kunnen maken. By the way, ik heb dat uiteraard niet letterlijk zo naar het Engels vertaald. 

Boompjes met groene en gele bladeren.

Nog meer kleurtjes. Omdat plaatjes kijken leuker is dan lezen ;)

Over water en temperaturen gesproken trouwens..., het valt me op dat dezelfde Aziaten niet van heet water houden. Ze doen de afwas namelijk met KOUD water! Op zich moeten ze dat zelf weten, maar soms doen ze mijn afwas ook wel eens nadat ik voor ze gekookt heb. Los van het feit dat ik het idee heb dat mijn borden minder schoon worden met koud water, is het grootste probleem dat de afwas gewoon niet droog wil worden. Uit fatsoen weiger ik hun vriendelijke aanbod maar niet. Ik vind dat heel Scandinavisch van mijzelf, niet assertief zijn.

Sightseeing

Het studiejaar is nu dan echt begonnen. Afgelopen maandag had ik een samenkomst met mijn nieuwe medestudenten en gisteren had ik mijn eerste colleges. Het blijkt dat ik in een ontzettend kleine klas zit. Nu zijn er sowieso niet veel mensen die Scandinavische Talen en Culturen studeren, maar een groep die bestaat uit slechts vijf personen heb ik nog niet vaak meegemaakt. Bovendien zit ik in een zeer bijzondere klas, want alle studenten komen uit een ander land. Zo zijn er drie meiden die uit IJsland, Duitsland en Zweden komen en twee jongens uit Slowakije en (ikzelf) Nederland.

Het is bovendien voor het eerst dat er überhaupt iemand vanuit Zweden de studie Skandinavistik doet. Overigens wil ik daar wel de nuance bij maken dat de betreffende persoon de afgelopen drie jaar op IJsland heeft gewoond. De studie Skandinavistik bestaat op dit moment nog maar één jaar. Wel heb ik het geluk dat ik niet helemaal één van de eersten ben die deze opleiding doet, want het lijkt me ook niet alles om een soort van proefkonijn te zijn. Ergens is het trouwens wel ironisch dat de bacheloropleiding Scandinavische Talen en Culturen wegbezuinigd werd in Groningen, op het moment dat er juist een masteropleiding Skandinavistik begon in Uppsala. Hoe triest de ontwikkelingen aan de RUG dan ook mogen zijn.

Nu zijn er lezers van deze blog die het liefste foto's zien. Het probleem is alleen dat ik deze keer moeilijk beelden kon bedenken die aansluiten bij de inhoud van deze tekst. Vier foto's van mijn klasgenoten leek me namelijk niet zo'n goed idee. Deze keer voeg ik daarom zomaar wat foto's toe van de stad Uppsala, zodat jullie een idee kunnen krijgen van mijn leefomgeving.

Dit is de Geijer-zaal. In dit gebouw heb ik veel colleges.

Carolina Rediviva. Dit is de grootste en oudste bibliotheek van Zweden.

Deze twee gebouwen staan vlak bij elkaar. Het gedeelte in de stad waar ik mijn colleges heb heet Engelska parken. De Geijer-zaal is vernoemd naar Erik Gustaf Geijer (1783-1847). In Zweden wordt hij gezien als de grondleggers van het nationalisme in Zweden.

 Let op de details! Ik houd van die planten in het water, ook al zijn ze niet rood.

Midden door de stad Uppsala loopt de Fyris-rivier. De rivier is 80 kilometer lang en mondt uit in het Mälarmeer, in de omgeving van Stockholm.

Een mooie picknickplek aan de Fyrisån.

Deze foto is genomen vanaf die picknickplek.

Een zonnige foto, om te bewijzen dat het hier nog zomer is.

Verder heb ik nog een prachtig klein parkje ontdekt midden in het centrum. Dit parkje is gebouwd bij een waterbron die naar Erik de Heilige (+1120 - 1160) is genoemd. Er is een mooie legende rond deze koning. Erik is namelijk onthoofd, maar er zou gelijk na zijn dood een bron ontsprongen zijn op de plek waar zijn bloed voor het eerst vergoten werd. Deze bron heet de Sint Eriksbron. Dit parkje is erbij aangelegd:

Rosénparken.

Een mooie poort, heb er voor de rest geen info over. Sorry.

Hej då!